Back to basic…… Het is nu 4 dagen geleden dat ik het vliegtuig uitstapte en met mijn T-shirtje op Schiphol stond. Je moet dan nog 2 uur met de auto, maar nadat je afstanden in Australie hebt gereden zijn dat gewoon “peanuts”
Wat was de afgelopen periode een geweldige belevenis, die ik voor geen goud zou willen hebben missen.
Ik zit nu achter de computer en vind het gewoon moeilijk om een eindverslag te schrijven over deze onderneming. Waar moet ik beginnen en wat waren nou de hoogtepunten. Eerlijk gezegd vond ik dag 1 t/m 30 één groot hoogtepunt.
De 12 apostelen, een helikopter huren, vogels op de voorruit. Lange eenzame wegen met vreselijke haarspeldbochten. Nee, de trip vanf Melbourne naar Sydney was een prachtige belevenis. Kangoeroes in het wild en om de camper aan het “jumpen”. De vriendelijk heid van de mensen die je op allerlei gebieden willen helpen om er maar voor te zorgen dat het een onvergetelijke reis wordt.
En dan aankomen op Terrey Hills en daar Jelle en Esther ontmoeten om vervolgens samen naar de camping te gaan en daar onder het genot van een VB (Australisch biertje) elkaar mooie verhalen te vertellen. ’s Nachts niet kunnen slapen omdat Niels een lawaai maakt als een luchtalarm en vervolgens hetzelfde verhaal te horen krijgt van Niels dat hij niet kon slapen vanwege mijn gesnurk. ’s Ochtends vroeg opstaan om je gereed te maken voor het toernooi/training. Nog even snel een internetcafé op zoeken om het laatste nieuws in Nederland te krijgen. Het genieten van al het commentaar van de vrienden die meeleefden in Nederland, echt geweldig.
En dan het toernooi. Nog nooit heb ik een toernooi meegemaakt waar de sfeer zo warm is. Iedereen is behulpzaam. Iedereen heeft “echte” interesse in je spel/score. Samen met James Carrol extra trainingen om het putten te verbeteren en dan bij hem een geweldige glimlach zien als je dan een geweldige ronde neerzet. Nee, onbeschrijflijk. Ook Jelle die het geduld nog kan opbrengen om na de wedstrijden samen met mij naar de drivingrange te gaan om te zorgen dat ik weer een beetje zelfvertrouwen krijg in mijn afslaan.
Het toernooi zelf was ook geweldig georganiseerd vooral dankzij Eero Tarik en zijn vrouw. Uiteraard waren er regels die wij niet gebruikten, maar geen haar op mijn hoofd die dacht om hier een opmerking over te maken. Iedereen paste zich aan zonder uitzonderingen. Ook de ronde lopen voor de World Intercupleague op Australisch grondgebied is natuurlijk geweldig, dit pakt niemand mij meer af!
Ik besluit dit laatste nieuws met het feit dat ik een geweldige periode heb gehad en dat ik dit iedereen kan aanraden In 2009 is het volgende Triple Crown toernooi en ik zeg dan ook; “probeer hier bij te zijn!!!”
Ik bedank al mijn trouwe websitegangers en spoedig zullen er vele foto’s extra op de site te vinden zijn.
NO WORRIES MATES!!!!
Met vriendelijke groet,
Jenno
