He mensen, hier zijn we weer. De afgelopen 24 uur heeft het hier zo verschrikkelijk geregend dat we de binnenstad van Canberra nauwelijks konden bereiken mits je in het bezit was van een camper.

's Ochtends met z'n allen onze roes uitgeslapen. Jelle moest nog wel even Esther wegbrengen naar de baan, maar in de verdere ochtend weinig einergie verspeeld. Het was rotweer, veel regen en een aantal flinke donders boven onze campers dus maar besloten om naar de binnestad te vertrekken. 

Canberra is echt een "spookstad" Je zou hier nog niet willen wonen al zou je een huis gratis krijgen. Dit is natuurlijk jammer aangezien we hier een week moeten vertoeven. Daarnaast staan we echt op een " trailertrash" camping. Elke avond zitten hier de dezelfde mensen in de kroeg zich volledig vol te tanken en nee, dat zijn wij niet. Na 3 uur in de stad te hebben vertoefd mosten we ons weer gereed maken voor de finale van het Nighttournament. Dus snel in de bus terug naar de camping. aangekomen bij de bus komen we erachter dat Jelle een lekke band heeft. Hij was over een spijker gereden en deze zat nu diep in zijn band. No worries, wij op zoek naar de"Jack" om de band te verwisselen. Nou dit heeft 3 keer zo lang geduurd dan het verwisselen. Dat ding zat zo verstopt dat we daadwerkelijk de hele bus binnenstebuiten hebben moeten keren. Uiteindelijk gevonden in de beschermkap van het achterlicht!?!? Nadat we de vrouwen hadden weggestuurd om maar even ergens anders te gaan staan zat de band er weer snel omheen.

Nadat we de maagjes weer gevuld hadden zijn we vertrokken weer naar de baan. En wat schetst mijn verbazing...ik moet weer met Jelle lopen. Beide vinden we dit prima want op deze manier kan je mekaar oppeppen wanneer nodig is (en dat is vaak). Helaas werkte dit deze keer niet voor Jelle want hij kreeg niks voor elkaar. Frustratie op en top om dat te moeten zien als landgenoot. Ook ik zorgde ervoor dat ik weer in eenlastig pakket raakte door wederom de verschrikkelijke shanks te slaan. Uiteindelijk kwam Jelle met een ronde 61 van de baan en ik kon er nog een rondje 53 uit putten (leuke woordspeling)

 's Avonds na het nachttoernooi zijn we samen met de Ieren en 2 Australiers naar het lokale cafe op de camling gegaan. Een geweldige avond met een prachtige sfeer. De kroeg bleef speciaal open voor ons en zo geschiedde het dat we rond melkenstijd ons kussen raakte.

Morgen hebben we een dag vrij en dan gaan we Jim op het vliegtuig zetten en verfvolgens gaan we oefenen op de nieuwe baan "Southern cross"

Tot morgen en.....................NO WORRIES MATE!