Ni hao,

 Als een klein kind, dat jarig wordt, was ik al weer wakker om 0600 uur omdat ik dan eindelijk de clubs uit het Chinese vet mocht halen. Ontbijt duurde me alweer veel te lang ( prima ontbijt trouwens, ze maken nu speciaal English breakfast for me) en ik kon niet wachten tot Mathijs zou arriveren om naar de baan te gaan. Om 0910 uur was mathijs gearriveerd. De baan ligt 3 minuten van het hotel en dat is erg lekker!

Toem Mathijs en ik aankwamen stonden daar 10 chineesjes op linie in de houding en tevens was de pers ook aanwezig. We werden op een  plezierige manier welkom geheten en nadat we onze handtekening op een groot spandoek hadden gezet kregen we een prachtige oorkonde in onze handen gedrukt om het feit dat we deelnamen aan het toernooi. Oftewel de buit is binnen en we kunnen het vliegtuig weer in......neeeeeeee, daarvoor ben ik niet gekomen!

Langzamerhand druppelden er wat "paelavreters" binnen en om een uur of 10 begon de oefenronde. Bij elke hole staat dan een Chinees met een bordje in de hand met de afstanden, helaas waren deze in mijlen en dat betekende dat ik mijn vakantietijd nog aan het rekenen moest! De baan ligt er prima bij, alleen de afslagmatten is een drama, je kan nergens je tee in steken en hebt continue zand nodig om de tee recht te houden. Ook staan er op de vlaggen geen nummers, dus je moet je kaart goed in de gaten houden. de greens zijn vreselijk snel en erg groot, je bent eigenlijk wel een looser als je green mist na de afslag. Nou, die kan ik dan wel meerdere malen in mijn zak steken!!!

mathijs en ik liepen samen met 2 Spanjaarden van middelbare leeftijd. 1 van de twee was een redelijk vriendeliJke man en de ander speelde het spelletje alsof zijn leven er van af hing. Mathijs mocht de aftrap doen en was daar niet al te gelukkig mee, reslutaat was dan ook vol in de boom op rechts! Toch heeft mathijs een goede eerste ronde gelopen, ik had zeer veel moeite met de mat en kreeg maar geen grip op het spel. ook hole 8 is een killer, een hole van 90 Meter en op 60-80 meter een vijver, ik heb de chinezen alweer gesponsort met 3 titleist ballen!, dus kon vanmiddag alweer nieuwe kopen. Nee, ik kan niet zeggen dat ik de eerste 2 rondjes lekker stond te slaan. Mathijs en ik hebben nog een extra ronde gelopen en toen kwam Mathijs op het briljante idee om mij een hogere tee te geven. Sinsdien was het contact goed ( ik bedoel de bal, haha) en haalde ik ook meer afstanden. Mathijs had al teveel kruit verschoten en zijn derde ronde was minder dan de vorige twee, Toch die 90 meter blijft mijn Waterloo, heb er nog geen normale bal afgeslagen en de beste score was een 4 en dat was maar 1 keer. Als je de baan zo bekijkt moet het zeker kunnen om met par eraf te komen. Het putten kan erg verradelijk zijn aangezien er veel glooing in zit en een bal te hard is direct 5 meter voorbij de hole. na 3 rondes moesten we ermee op houden (eigenlijk na 2 rondes al, de oefensessie was over!?!?)

Nou, wat moeten we nu doen? Een evaluatie met 36 graden op het terras was uiteindelijk de beslissing en zo zaten we met z'n 3-en heerlijk te genieten van de zon in midden Beijing. Hoe langer je op het terras hoe losser je wordt en zo probeerde Mathijs een leuk klein chineesje over te halen om met hem op stap te gaan. Alle boeken, woorden, gebaren kwamen te pas, maar ze hield de boot wel af. Wel had ze veel aandacht voor Mathijs, en hij voelde zich uiteraard gevleit door haar lieve woorden over zijn uiterlijk ( you eyes are nice, you look good, etc..) In China hebben alle chinezen ook een westerse naam gekregen. Ik had de Chinezen wijs gemaakt dat wij een Chineze naam krijgen wanneer wij in China vertoeven. Zij wilde graag de naam van Mathijs weten en die heb ik omgedoopt in PEI-PEN.  dus de hele middag werd mathijs op deze manier aangesproken en ik piste bijna in mijn broek van het lachen! uiteindelijk kreeg Mathijs het toch voor elkaar om een afspraak te maken en konden we eindelijk van het terras af, gelukkig maar!

Hierna nog even lekker samen een pizzaatje gegeten bij een prima pizzeria en vervolgens Mathijs afgezet bij zijn hostel. Toen ik zelf uitstapte bij mijn hotel zag ik iets verdachts op de grond liggen en dit bleek Mathijs zijn telefoon te zijn. Veel moeite gedaan om hem te bereiken en op het moment dat ik hem bereikte was hij hem nog niet eens kwijt, oftewel genoeg olie gehad!

Het was een prima dag en we hebben er beide zin. Mathijs heeft veel vertrouuwen en als hij zijn koppie erbij houdt kan hij ver komen. Ik zelf moet meer vertrouwen kweken, niet zeiken maar doen, maar heb daar moeite mee. het is een geweldige ervaring om mee te maken en ik moet daarvan genieten en dat ga ik nu doen.

Kirsten zal op de site de standen bij houden (alleen als het goed gaat, anders zoek je het zelf maar uit) De mensen die mij inmiddels succes hebben gewenst, hartstikke bedankt en ik ga mijn best doen. Ga nou mijn wiegje opzoeken en spreek jullie morgen!!

Kampee

Jenno en kirsten