Ni Hao,

Als vanouds weer vreselijk goed geslapen voor de start van een toernooi (niet dus, maximaal 4 uur in een kamertemperatuur van 30 graden). Uiteindelijk wetd het dan toch 0730 uur waardoor ik mezelf nog moest haasten om om half 9 op de baan te zijn. Het ontbijt wordt met de dag beter, zelfs krijgen we nu een private room waar we onze eigen bediening hebben, dit is volgens mij ter compensatie voor de niet werkende airco.Mathijs zou hier om 0815 uur zijn, maar aangezien wij zijn wekker (mobiele telefoon) hadden, was er geen spoor van Mathijs te bekennen. Toch maar weggeaan met mijn clubs en de zijne om maar te hopen dat hij direct naar de baan was gegaan.....

Ik was nog net op tijd om de openingsceremonie mee te maken in het chinees en spaans, dus daar heb ik ook veel van begrepen. Mathijs was nog steeds niet aanwezig en ik begon hem te knijpen dat hij nog op zijn bed zou liggen. Gelukkig kwam hij om 0915 samen met Kirsten aanzetten.

Ik liep flink te ijsberen en kon mijn draai niet vinden. Klotsende oksels en een raar gevoel in mijn maag, in de volksmond heet dat ook wel: zenuwachtig zijn. Voor Kirsten had ik nog effe snel een mediapas geregeld zodat zij ook de baan op kon en ons van drinken kon voorzien, aangezien het om 1000 uur al boven de 30 graden was. Eindelijk mocht ik de baan in met 2 catelanen, waarvan 1 goed engels sprak en een prima spanjaard was.Ik begon direct met een birdie en daarna moest ik 3 keer een putt maken van 2 meter om mijn par te redden, dit lukte waardoor mijn zelfvertrouwen steeds groter werd. Na 9 holes liep ik -2 en waren we al 2 uur onderweg?!?! De 2e 9 holes ging eigenlijk ook prima totdat ik wederom op de lastige hole 8 de bal in het water jaste, hier kwam ik met een 5 af en zo eindigde ik mijn ronde met 53. Tot mijn grote verrassing stond ik voor de eerste keer in mijn leven bovenaan op het leaderbord. We hadden een half uur pauze voordat de volgende ronde zou beginnen, de temperatuur was inmiddels opgelopen tot 37 graden in de schaduw.

Ronde 2 was een heel ander verhaal. Ik had moeiste om de concentratie vast te houden en kreeg na 3 holes kramp in mijn vingers, een vreemde gewaarwording want hier heb ik nog nooit last van gehad. Ook de warmte speelde mij en andere spelers parten. De tweede ronde wisselde ik met par en bogey af waardoor ik met een teleurstellende 63 binnen kwam. Ik was gesloopt en pijn in mijn dak van de zon.Ook Mathijs had in de tweede ronde moeite met de concentratie vast te houden en hij kwam binnen met een ronde 66.

Ik ben flink gekelderd in hte klassement en sta nu 4e met 4 slagen op de nummer 1 wat een chinees is. Toch is er 1 pluspunt en dat is dat ik de enige ben die onder par heeft gelopen. Morgen nog 1 ronde en ik beloof jullie dat het de dood of de gladiolen wordt.

Al met al hebben wij een prima dag beleefd en het Nederlandse visitekaartje op verschillende manieren positief afgegeven. De organisatie, waaronder Martin Whitlaw hoopt op een Nederlands succes en dat is leuk om te horen.

De dag is afgesloten met een diner in de grote M. Nadat de Big Mac in onze maagjes was verdwenen hebben we effe snel boodschappen gedaan en de taxi gepakt naar ons hotel.......en dat is me toch een drama. De grote M zit hier nog geen 3 kilometer vandaan maar geen taxichauffeur kan engels of kaartlezen en vandaag hadden we een niet engels sprekende, niet kaartlezende blinde chauffeur. Hij zat met gezicht op de voorruit gedrukt en crosste overal tussendoor zonder naar links en naar rechts te kijken. Daarnaast bleef hij maar in het chinees tegen Kirsten lullen en reed overal heen waar we niet heen moesten. Uiteindelijk heeft Kirsten hem weer de weg kunnen wijzen en hij barstte in lachen uit toen we eindelijk bij het hotel waren aangekomen, dat was me wel 22 cent fooi waard!

Nu ga ik de slaap proberen te vatten, mijn voeten rust geven want ik heb inmiddels ook 4 blaren gescoord door al het zweet. Daarnaast heb ik nog enorm koppijn van de zon.

Dus vanavond even niet Kampee!!

Groet,

Jenno en Kirsten (die het stukje weer eens mocht typen omdat Jenno inderdaad lekker lui op zijn bedje ligt te citeren, als caddie heb je het maar zwaar).