NiHao,

Inmiddels zit al op het cruiseschip die morgen gaat vertrekken op de langste rivier ter wereld "de Yangtze" Ik kan niet een te lang stuk schrijven aangezien de verbinding slecht is en ik hier 10 euro moet lappen per half uur, zal ze laten weten dat er met mij niet te spotten valt, dus alles wat ik hier aan boord vind neem ik mee in de koffer en geef het wel weer weg op het platteland, een beetje het Robin Hood gevoel. Maar nu, de afgelopen 24 uur...................................

Gisteren om 0900 uur opgestaan en rustig aangedaan bij het ontbijt, aangezien we om 1330 uur zouden worden opgehaald voor het vervoer richting treinstation. na het ontbijt ( redelijk volgestauwd, aangezien ik niet wist wat ik de aankomende 24 uur te wachten stond) wezen shoppen in de locale supermarkt, chip, chips, water, koekjes, cakejes, alles eigenlijk wat westers was. Daarna nog ff snel geld pinnen....GELD IN DE BANK OP, SLIKT GVD WEL EERST MIJN PINPAS IN, GELUKKIG WEER TERUG!

Om 1330 stipt werden we opgehaald door Lin, hetzelfde vrouwtje van 2 dagen eerder. Zij bracht ons naar het treinstation en als snel merkten we dat ze meerdere contacten daar had, omdat ze voor ons 2 goede wachtstoelen had geregeld in de " first class section"  Na 3 minuten kregen we ook te horen dat de trein vertraging had. Na afscheid genomen te hebben van het meisje en wederom 40 rupie's lichter konden we op het treinstation 3 uur wachten. Roken, roken en ...ach ja, nog maar een keer roken dan!! Op het moment dat de tein er was kregen wij voorrang op de rest zodat we snel de trein in konden stappen en........hadden we dat maar nooit gedaan!

1 van de trein conducteurs bracht ons naar onshok. Een kamer van 2 bij 2 waar 4 mensen in moesten slapen. In de cabine zat al een chinese vrouw van een jaar of 50. Aardig mens, althans ik ga ervan uit dat ze ons niet aan het uitschelden was in het chinees. Op de hele trein sprak niemand Engels, we waren de enige buitenlanders aan boord en hadden dan ook allle bekijks. De eerste drie uur ben je bezig om een conversatie te beginnen met de Chinese, lachen, gieren, brullen. Met handen en voeten probeer je alles duidelijkte maken. Daarnaast hadden we ook een "point it" boekje bij ons ( een boekje met plaatjes die je aan kan wijzen) na 4 uur is de lol er wel af en na 5 uur weet je echt niet meer wat je moet doen. Kirsten en ik naar de restauratie. Een rokirig hokje waar zo'n chinees met een sigaret boven de pannen staat. We hadden wel soep ingekocht, maar ik kon de vereliding niet weerstaan om toch maar te bestellen. Kisten beloofde plechtig dat ze mee zou eten. Afgesproken hadden we dat het geen kip zou worden aangezien Kirsten daar al een keer flink ziek van is geweest. Het wordt dus beef or fish. Het bleek dat we te lang hadden getwijfeld want toen wij bestelden was de kip en het rund op, dus....kip

Na 5 minuten stond het op tafel. Zag er lekker uit en heeft ons ook redelijk goed gesmaakt. Kirsten had inderdaad beloofd om mee te eten en dat heeft ze dan ook gedaan door middel van de lekkere groenten overal uit te pikken en de kom rijst achter in haar giegel te drukkken, maar ik heb kip gehad en DAAR geen last van gehad.

Na het eten direct naar onze bedden gegaan. Het bed is 1.75 lang en 60 cm breed, dus ik moest echt oppassen dat ik niet twee meter omlaag zou vallen. Na een uurtje of 3 te ehebben gelezen viel ik in slaap.......heerlijk rustig, geen herrie.....heerlijk rustig, geen herrie....BAM, komt er om 2330 uur onze laatste gast binnen met een baby. Allereerst hield ze totaal geen rekening met ons en die andere vrouw, schreeuwen, krijzen, noem maar op en dan hebben we het over de vrouw. Ik, die altijd goed zijn geduld kan bewaren, had het op een gegeven moment wel aardig gehad. Door haar een paar kleine aanwijzingen te hebben gegeven werd het rustig in de cabine...voor 3 minuten. Om het verhaal niet te lang te maken, uiteindelijk heeft die baby tot 0600 uur lopen krijzen. Ik had van de filters al oordoppen gemaakt, maar die werkten op een gegeven moment ook niet meer.

Om 0600 uur hield het kind op, maar kwam de familie van het kind op visite terwijl wij nog een poging deden om te slapen, nou niet dus!!! Wij ook maar opgestaan en ons proberen te wassen. Proberen ja, een hokje met 2 wastafels voor 60 personen. Op de grond een paar oude planken die flink aan het rotten waren. Na wat gespetter en gespuit hebben we ons ontbijt genuttigd. Dit bestond voor ons uit chips, cake, banaan, cola en water. Om 0700 uur ging godzijdank die vrouw de trein uit. Hierna hebben Kirsten elk nog voor 3 uur de slaap kunnen vatten.

De laatste 3-4 uur was ook afzien. In de trein werd het warmer en we hadden echt niks meer te doen. Geen koffie aan boord en de chips kwam ons ook al de neus uit. Ook het bier was 25 graden en niet echt een aanrader.

Het uitzicht uit de trein was wel geweldig. Veel reisvelden met boeren en waterbuffels die het land aan het omploegen waren. Ook overal grafheuvels versiert met lampionnen.

Uiteindelijk om 1600 uur kwamen we aan in Yishang, een plaatsje met 4 miljoen inwoners. We weren opgehaald door de reisorganisatie en die heeft ons op de boot gezet. De boot gaat pas morgen varen.

Op de boot aangekomen kregen we onze hut aangewezen. Het hondehok van de buren isnog groter en toen we ook de mogelijkheid kregen om hem "up te graden" hoefden we niet lang na te denken. We zitten nu naast de presedential suite. Wij zelf hebben nu 2 kamers, een dubbel bed, koelkast, en een aparte badkamer, kost wat heb je ook wat! Trouwens, ik heb er nog een fles wijn voor Kirsten bijgeluld, die zal vanavond dronken worden!

Nou, ik ga nu lekker genieten van een koud biertje!!!!

Kampee en laat eens een bericht achter, leuk om te lezen!

Groet,

jenno en Kirsten