Ni hao,

Na gisteren  een taxirit te hebben gemaakt van 2 uur naar Taiyuan om vandaar de trein te pakken naar Beijing zijn we vanochtend om 0800 uur hoentjefris aangekomen in de olympische stad Beijing. Allebei slecht geslapen, maar toch wel opgewonden om hier de laatste dagen te vertoeven. eenmaal buiten voor het station werden we direct aangesproken door een taxichauffeur. Vond het al vreemd dat hij mijn koffers niet overnam en toen ik ook vroeg naar zijn legitimatie had hij opeens geen praatjes meer. " auf wiedersehen" was ons motto en zijn we onze weg vervolgd naar een "echte" taxi. Deze was snel gevonden en zo reden we om 0830 uur in de spits van Beijing. 1 groot gekkenhuis en 1 grote smogwolk.

Na een uurtje kwamen we aan in ons hotel(West Palace hotel). Een prachtig hotel met mega sterren maar Engels spreken ho maar. De kamer is geweldig. Internet via het plasmascherm en een geweldige badkamer. Ook het gebouw is iin oude traditionele stijl en niet onbelangijk...Het bed is zacht, als dat .....

Bij de receptie had ik al aangegeven dat ik een toernoooi hier ging spelen. Vragende blikken, grote ogen en geen idee waar ik het ober had. O.k., waar is de baan. Nou, die was iets buiten het hote, ongeveer 5 minuten lopen. uiteraard ik in volle draf die kant opgespurt. Aangekomen bij de baan stonden daar mij 8 kleine chineesjes me met blije gezichtjes op te wachten. Nogmaals mijn verhaal gedaan. Alsof ze water zagen branden.  Het gekke was ook nog dat ze precies begrepen wat ik bedoelde, maar een toernooi...... Zij aan het bellen gegaan. Na meerdere verschillende chinezen aan de telefoon gehad te hebben, was er 1 die wel iets van het toernooi af wist.  Ik moest weer uitleggen dat ik uit Nederland kwam en dat ik mee ging spelen. Of ik mij op wilde geven? Of ik nieuwe ballen wilde hebben?? NEE IK WIL DUIDELIJKHEID. En tooen gebeurde het.....er kwam een lijst te voorschijn en daar stond ik gelukkig onderaan de bladzijde: jello wolter.

De baan ziet er mooi uit. De afstanden zijn nog niet ingekort en ik kan hier niet sjoemelen met de prijs, Trainen bestaant niet en voor elke ronde moet je betalen. Op de vraag of ik dan 2 ballen af mag slaan was het antwoord: ja, 2x dokken!!! Ik was er ook wel klaar mee en had nog ff gevraagd of ik in mijn campingoutfit de baan oop mocht. Ja, hoor, geen probleem. Ik in een sprint terug naar de kamer en de clubs opgehaald. kom ik daar aan, is het toch niet goed! Ik was er toen al wel zo zat van dat ik terug ben gegaan en samen met kirsten de stad in ben gegaan. We hebben 1 nadeel en dat is dat we niet dicht bij de metro zitten en dus eerst met de taxi naar het metrostation moeten worden gebracht.

Met de metro zijn we de stad ingegaan en uit gestapt bij het Tianmin square. Hier kregen we de eerste klap te verwerken, namelijk de hitte. Het is hier 36 graden, hoge luchtvochtigheid en je ademt continu benzinedampen in. Daarnaast hadden we beiden nog niet gegeten. Prioriteit 1 was dan ook voedsel en vloeistof! Effe snel naar de clown geweest en bijgetankt. Hierna wat rondgelopen in de binnenstad (winkelstraat) en terrasje gepakt. Inmiddels was Mathijs ook al gearriveerd in Beijing. Via sms contact gemaakt en binnen een uur zaten we gezamenlijk 1 pintj te pakken op het terras midden in Beijing. Vele verhalen uitgewisseld en ook voor morgen een afspraak gemaakt dat hij met ons en onze gids meegaat naar de muur. Aan het eind van de middag afscheid van elkaar genomen.

Kirsten en ik hebben de metro gepakt naar een Barstreet waar geweldige restaurants moesten zitten. Nou, die hebben we gevonden. In een achteraf straatje zat op drie hoog een Frans restaurantje. Als je er binnenkwam had je het idee dat je je waande in een bibliotheek, overal kasten vol met franse boeken. Op de kaart stond 1 van de onze favoriete stukken vlees, namelijk een entrecote. Beide deze mooi rood besteld met een heerlijke salade du chef. Beide hebben we hier lopen schransen alsof we in geen weken eten hadden gehad, voortreffelijk! Effe gekeken bij de nagerechten en jawel hoor, daar stond ie dan...........een kaasplankje met camembert, geitekaas en een stukje munster.  Mijn dag kon niet meer stuk al konden ze er helaas geen port bij serveren! Na onze buikjes vol te hebben gegeten, hebben we nog even snel boodschappen gedaan voor morgen en vervolgens de metro/ taxi gepakt naar ons hotel waar we in de lobby samen de dag hebben geevalueerd. We liggen nu lekker in bed, Kirsten typt en ik citeer, zoals het leven moet wezen.

Morgen naar de muur, waar we veel zin in hebben. Mathijs probeert hier morgen om 0800 uur te zijn. We berichten jullie morgen verder.

Kampee

Jenno en Kirsten (de typiste)

PS: het wordt waarschijnlijk pas donderdag dat ik de baan kan verkennen.

PS2: BJ, hotel/ Tianmin square